Diagnostiek bij ADHD en Autisme:

Verder kijken dan een label!

Wanneer ouders of school een kind aanmelden krijgen we vaak de vraag: “Is er sprake van ADHD?” of “Heeft dit kind autisme?”Bij STERK begrijpen we die vraag. Een naam kan erkenning en duidelijkheid geven. Toch begint goede diagnostiek voor ons niet bij het label, maar bij het gedrag dat we zien — en vooral bij de vraag wat dit gedrag betekent.

Van signalen naar onderzoeksvragen

Soms laat een kind gedrag zien waardoor ouders of leerkrachten denken een diagnose. Bijvoorbeeld omdat een kind snel afgeleid is, moeite heeft met veranderingen of vastloopt in sociale situaties. Dat zijn begrijpelijke zorgen. Maar alleen zeggen “het lijkt op ADHD” of “het lijkt op autisme” is nog geen echte onderzoeksvraag.

Daarom beginnen wij altijd bij het gedrag zelf. We kijken samen: wat zien we nu eigenlijk precies? Wanneer gebeurt het? In welke situaties gaat het moeilijk? En misschien nog wel belangrijker: wanneer gaat het juist wél goed?

We onderzoeken wat het gedrag sterker maakt en wat juist helpt om het te verminderen. Zo ontstaat er stap voor stap meer duidelijkheid.

Samen met ouders en school vertalen we deze inzichten naar concrete onderzoeksvragen. Vragen die helpen om echt te begrijpen wat er speelt. Per vraag kijken we vervolgens wat nodig is om die goed te kunnen beantwoorden. Zo wordt het onderzoek zorgvuldig, doelgericht en passend bij dit kind in deze situatie.

Hoe zit het met een diagnose?

Wanneer ouders bij ons komen, is de vraag vaak: “Krijgt mijn kind een diagnose?”

Dat begrijpen we goed. Een naam kan rust geven. Het kan zorgen voor herkenning en uitleg naar familie of school. Soms helpt een diagnose ook om passende ondersteuning te regelen.

Toch is een diagnose niet het eerste waar wij naar kijken.

Er zijn namelijk twee manieren om naar diagnostiek te kijken. De eerste manier brengt vooral in kaart welke kenmerken een kind laat zien. Dat kan leiden tot een classificatie, zoals ADHD of autisme. Dit noemen we beschrijvende diagnostiek: het beschrijft wat er zichtbaar is.

Maar wij vinden het minstens zo belangrijk om te begrijpen waar het gedrag vandaan komt. Waarom raakt een kind overprikkeld? Waarom lukt concentreren soms niet? Waarom gaat het op het ene moment goed en op het andere moment niet?

Dat noemen we verklarende diagnostiek. Daarbij kijken we naar het geheel: het kind zelf, de thuissituatie, school en alles wat invloed heeft. We onderzoeken wat spanning geeft, wat helpend is en welke sterke kanten we kunnen inzetten.

Een label kan helpend zijn. Maar het vertelt nog niet wat een kind nodig heeft in het dagelijks leven. Daarom gebruiken wij een diagnose niet als eindpunt, maar als hulpmiddel om beter te begrijpen — zodat we samen kunnen kijken wat écht helpt.

Passende ondersteuning na diagnostiek bij ADHD of autisme

Bij STERK kijken we daarom altijd verder dan de vraag of er wel of geen diagnose komt. Ons doel is dat ouders en school begrijpen wat er speelt, wat een kind nodig heeft en hoe zij daarin kunnen ondersteunen. 

Of er nu wel of geen classificatie volgt: het belangrijkste is dat er duidelijkheid ontstaat en dat er concrete handvatten komen om verder te kunnen. Want uiteindelijk gaat het niet om het label, maar om de ontwikkeling en het welzijn van het kind — in deze situatie, op dit moment.