De verklarende diagnose

JAZEKER, dat kan.

Vaak worden kinderen aangemeld met de vraag “Is er sprake van autisme?” of “Is er sprake van ADHD?”. Dit is geen onderzoeksvraag. Het kind laat gedrag zien dat je laat denken aan ADHD of autisme. Om dit goed te kunnen onderzoeken is het belangrijk te weten welke gedrag het kind laat zien en waarom je denkt aan ADHD of autisme.

Als we weten hoe het gedrag eruit ziet stellen we een of meerdere onderzoeksvragen vast.

Per onderzoeksvraag bepalen we hoe we deze vraag het beste kunnen onderzoeken.

Hoe zit het dan met die diagnose?

Er zijn twee verschillende diagnoses. Een beschrijvende diagnose én een verklarende diagnose. Een beschrijvende diagnose brengt in kaart wat er aan de hand is. De focus ligt op het in kaart brengen van kenmerken. Een verklarende diagnose gaat een stap verder. De focus ligt op het begrijpen van samenhang en oorzaken.

STERK benadert onderzoeksvragen oplossingsgericht en werkt daarom het liefst met een verklarende diagnose. Zo kijken we niet alleen wat er aan de hand is, maar vooral waarom een kind bepaald gedrag laat zien. Een naam of label (zoals ADHD of autisme) kan helpend zijn. Het geeft herkenning en duidelijkheid. Maar een label alleen vertelt nog niet wat een kind nodig heeft.

Een verklarende diagnose helpt ons om te begrijpen:

• Waardoor het gedrag ontstaat

• Wat het gedrag in stand houdt

• Wat stress geeft en wat juist helpt

• Welke sterke kanten we kunnen inzetten

• Wat ouders en school concreet kunnen doen

We kijken daarbij altijd naar het totaalplaatje: het kind, het gezin, school en de omgeving.

Stelt STERK dan geen beschrijvende diagnose?

Als het nodig is kunnen we dat wel. Soms is het wél belangrijk om een beschrijvende diagnose te stellen. Een diagnose kan helpen bij erkenning en begrip. 

In zulke situaties onderzoeken wij met ouders en leerkracht of een classificatie passend is. Afhankelijk van de complexiteit bepalen we of we dit zelf doen of hulp inroepen van een GGZ-instelling.

Voor ons is een diagnose nooit het eindpunt. Het is een hulpmiddel om beter te begrijpen en gerichter te helpen.

Ook bij een beschrijvende diagnose blijven we dus kijken naar de verklarende vraag:

Wat heeft dit kind, in deze situatie, nu nodig?